Therapie bij verlies

Verlies is er in verschillende vormen en maten en kan op elk moment in het leven plaatsvinden. Denk bijvoorbeeld aan verlies door het overlijden van een naaste, door (echt)scheiding, door verlies van gezondheid van jezelf of van een naaste, ongewilde kinderloosheid of door verlies van je baan. Als je te maken krijgt met een verlies, kan het gebeuren dat je vastloopt in het ‘hoe nu verder?’ Je bent jezelf niet meer, je weet niet waar je met je gevoelens terecht kunt en bepaalde zekerheden vallen weg. Ieder ervaart zijn of haar verlies op zijn of haar eigen unieke manier, rouwen kent geen vaste vorm. De rouw om het verlies mag er zijn zoals jij die beleeft. Als verlies- en rouwtherapeut wil ik jou en je verlies de ruimte bieden om er te mogen zijn. Samen kunnen we ontdekken hoe we een bij jou passende manier vinden om met je verlies om te gaan en het mee te nemen in je verdere leven, op een manier die bij jou past. Ik bied verlies- en rouwtherapie voor kinderen, jongeren en volwassenen.

 

 Ongewilde kinderloosheid

Geïnspireerd geraakt door een lezing van Ingrid Vlemmings over ongewilde kinderloosheid, ben ik me in dit onderwerp gaan verdiepen. Tijdens de lezing werd ik geraakt door de diversiteit van deze vorm van verlies. Tot dan dacht ik dat vrouwen van jongs af aan een kinderwens kunnen hebben, maar ik heb er nooit bij stil gestaan dat mannen deze wens ook van jongs af aan kunnen hebben. In hoeverre is er oor en oog voor mannen met betrekking tot ongewilde kinderloosheid?

Een kinderwens is vaak een onzichtbare wens. De wens is er, je probeert zwanger te raken en na een periode proberen ga je naar de huisarts*. Je wordt doorverwezen en komt in een traject terecht waarin je steeds hoopt. Hoop die na een tegenslag weer opleeft. Binnen het traject verleg je steeds je grenzen, ga je misschien zelfs wel meer dan eens over je eigen grens heen. Naast het niet zwanger kunnen worden, zijn er ook andere redenen die maken dat je kinderwens niet in vervulling gaat. Bijvoorbeeld een partner die geen kinderen wil/wenst of omdat je op dat moment kiest voor zaken die meer op de voorgrond staan en het er niet van komt.

Als, om welke reden dan ook,  deze wens niet uitkomt, dan kan deze wens een leven lang blijven bestaan. De hoop ooit nog een kind te krijgen, wordt misschien wel opgegeven als je als vrouw in de overgang komt. Dan volgt er een fase waarin anderen om je heen kleinkinderen krijgen en je weer wordt geconfronteerd met jouw onvervulde kinderwens. De vraag wie er voor je zorgt als je ouder wordt, kan gaan opspelen. Een leven lang leven met ongewilde kinderloosheid, een levend verlies. Hoe ga je hier als partners mee om, begrijp je elkaar? Er kunnen wrijvingen ontstaan omdat de ene partner anders met dit verlies om gaat dan de ander. De ene partner gaat iets doen om het voelen uit de weg te gaan, de ander denkt en bedenkt dat de ander doorgaat met leven terwijl jij met je verlies bezig bent en er over wilt praten. Dan zijn er nog de meningen en vragen van mensen om je heen, die misschien wel het beste met je voor hebben, maar die jou raken. Twijfel aan jezelf, je afsluiten voor wat je echt voelt, snel geprikkeld zijn, de vraag waarom juist jou dit overkomt. Strubbelingen die voor een ander niet zichtbaar zijn en waar je een ander ook niet altijd mee wilt lastig vallen.

Een vorm van ongewilde kinderloosheid die eveneens vaak onzichtbaar is en er kan zijn, is die wanneer je al een kind hebt en je een tweede kind wilt en deze er om welke reden dan ook, niet komt. Een ingezonden brief in een tijdschrift heeft dit als onderwerp:

“Mijn tweede kind

Ik heb je net ontmoet, mijn tweede kind. Je sloeg je armpjes om me heen en keek me aan met een lieve blik. Klein, blond en van mij. Ik zou je Vincent noemen. Heel even heb ik je in mijn droom gezien voordat ik wakker werd. Dank je dat je er even was. Ik laat je snel weer los, want anders doet het toch te veel pijn dat jij er nooit in het echt zult zijn.

Liefs van mama”.

(Libelle, 2020)

 

De wens een tweede kind te krijgen kan even  groot zijn als de wens om een eerste kind te krijgen. Wanneer kies je ervoor om deze vorm van ongewilde kinderloosheid de ruimte te geven en het zichtbaar te maken? Met wie praat je over deze wens? Mag deze wens er zijn omdat je ‘al’ een kind hebt?

Stil geboren kinderen, jong overleden kinderen en een miskraam zijn eveneens vormen van een ongewilde of ongewenste kinderloosheid. Waar in vorige generaties stil geboren kinderen of jong overleden kinderen niet meer werden genoemd, is er sinds februari 2019 de mogelijkheid het bestaan van deze kinderen te erkennen. Erkenning voor jezelf als ouder dat er een kind is geweest dat je hebt gewenst.

Ongewilde of ongewenste kinderloosheid, op welke manier dan ook, is een thema dat de aandacht mag krijgen die het verdient.

*Je mag je ook als jullie lezen